Ίσως ένα πυρηνικό όπλο προστατεύσει τη Γη από έναν αστεροειδή πιο ασφαλώς απ' όσο φανταζόταν οι ερευνητές, αφού διεξήγαγαν πείραμα

Νέα οπτική στην πλανητική προστασία: πώς μια πυρηνική έκρηξη μπορεί να «εξαθλίσει» έναν αστεροειδή

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Οκσφόρ και την εταιρεία Outer Solar System Company (OuSoCo) διεξήγαγαν ένα πείραμα που αλλάζει τη αντίληψη για τη δυνατότητα χρήσης πυρηνικής έκρηξης για την αποτροπή ενός επικίνδυνου αστεροειδή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μεταλλικοί τηλεσκοπικοί σωλήνες μπορούν να αντέχουν πολύ πιο ισχυρές δυνάμεις από ό,τι υποτίθεται προηγουμένως.

Γιατί η πυρηνική επίθεση εγείρει αμφιβολίες
Το κλασικό πρόβλημα είναι ότι κατά τη διάπλωση μπορεί να σπάσει ένα μεγάλο σώμα σε πολλά μικρά κομμάτια. Αυτά τα απορρίμματα είναι εξίσου επικίνδυνα, και η παρακολούθησή τους και η προστασία από αυτά είναι πολύ πιο δύσκολη. Γι' αυτό πολλοί θεωρούσαν τη μέθοδο πυρηνικής επίθεσης υπερβολικά επικίνδυνη.

Πείραμα στο CERN
* Δειγμα – σιδερένιος μετεωρίτης Campo del Cielo
* Εγκατάσταση – HiRadMat στον Μεγάλο Ασυνήθη Συγκυβισμό (LHC)
* Μεθοδολογία – επίδραση protonικών ακτινοβολιών διαφορετικής έντασης
* Παρακολούθηση – αισθητήρες θερμοκρασίας και λέιζερική βιομετρία σε πραγματικό χρόνο

Τι συνέβη με το υλικό
1. Απώλεια σκληρότητας υπό αρχικό φορτίο.
2. Εφέ αποσβεσης – ένα μέρος της ενέργειας απορροφάται, και όχι μεταδίδεται περαιτέρω.
3. Δυναμική ενίσχυση – μετά τη μετάδοση του κύματος κρούσης η αντοχή αυξάνεται 2,5 φορές σε μικροσκοπικό επίπεδο.

Αυτό το φαινόμενο σχετίζεται με το πόσο γρήγορα το υλικό παραμορφώνεται: όσο πιο γρήγορη είναι η επίθεση, τόσο πιο αποτελεσματικά ο αστεροειδής διασπά την ενέργεια και «μεταβαίνει» σε μια πιο ανθεκτική δομή.

Τι σημαίνει για την πλανητική άμυνα
* Με τη διάπλωση σε ασφαλή απόσταση από την επιφάνεια ενός σιδερένιου αστεροειδούς, η πιθανότητα διασπάσεως μειώνεται σημαντικά.
* Αν το αντικείμενο παραμένει ακέραιο, η τροχιά του μπορεί να αλλάξει χωρίς τη δημιουργία επικίνδυνης «βροχής» απορριμμάτων.
* Πρώην θεωρούταν ότι η πυρηνική επιλογή ήταν υπερβολικά επικίνδυνη – τώρα βλέπουμε το αντίθετο: το υλικό προσαρμόζεται και γίνεται πιο ανθεκτικό.

Περιορισμοί της έρευνας
Το πείραμα διεξήχθη μόνο με ομοιογενές σιδερένιο δείγμα. Οι πραγματικοί αστεροειδείς συχνά περιέχουν πέτρινες ή μιξησμένες στρώσεις, οι οποίες μπορεί να συμπεριφέρονται διαφορετικά. Επομένως απαιτούνται επιπλέον δοκιμές σε διάφορα συνθετικά για την οικοδόμηση αξιόπιστων μοντέλων συμπεριφοράς κατά τη σύρραξη.

Πώς εντάσσεται στις υπάρχουσες στρατηγικές
* Η πυρηνική μέθοδος μπορεί να γίνει «γρήγορη» λύση, αν η απειλή εντοπιστεί με λίγα λεπτά.
* Συμπληρώνει ήδη δοκιμασμένες προσεγγίσεις (π.χ. κινητική επίθεση NASA DART).

Συμπέρασμα
Τα ληφθέντα δεδομένα δίνουν λόγους να θεωρήσουμε την πυρηνική αποτροπή πιο ασφαλή και αξιόπιστη από ό,τι προηγουμένως υποτίθεται. Ωστόσο περαιτέρω έρευνα σε διάφορα υλικά είναι απαραίτητη για τη δημιουργία ακριβών προβλέψεων και την τελική λήψη αποφάσεων σχετικά με την εφαρμογή αυτής της μεθόδου στην πραγματική προστασία του πλανήτη.