Η Τεχνητή Νοημοσύνη έπρεπε τους ρομπότ με ανθρώπινο σχήμα να παίζουν χορός στο πάγκο, και αυτό το είδος του χόκεϊ δεν περίμεναν.

Ρομπότ Unitree G1: από τροχούς μέχρι χιονιστάκια

Οι πρώτες προσπάθειες των ρομπότ να παίζουν ποδόσφαιρικά φαίνονται ακόμη αρκετά αδέξιες. Στο χόκεϊ, όμως, τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα – η τριβή προσθέτει απρόβλεπτες μετακινήσεις και απαιτεί ειδικές αντιδράσεις. Είναι ιδιαίτερα εκπληκτικό να παρακολουθήσουμε τον ανθρώπινο-μορφο ρομπότ Unitree G1, ο οποίος κινείται ελεύθερα στο γηπέδο αρχικά με τροχούς, στη συνέχεια με τρέξιμο σε κύλιση και τέλος – σε χιονιστάκια πάνω από το πάγο. Μερικά μόνο μέρες απομένουν μέχρι των χειμερινών Ολυμπιακών αγώνων μεταξύ ρομπότ, και οι επερχόμενες διαγωνιστικές διοργανώσεις υπόσχονται να είναι συναρπαστικές.

Πώς εκπαιδεύονται τα ρομπότ
Η ανάπτυξη γεννητικών νευρωνικών δικτύων επιτάχυνε σημαντικά την εκμάθηση κινήσεων, χειρισμών και ελέγχου του σώματος από τα ρομπότ.

* Η πλειονότητα της εκπαίδευσης διεξάγεται στον υπολογιστή: δημιουργούνται μοντέλα συμπεριφοράς.

* Στο ίδιο το ρομπότ πραγματοποιείται *καθορισμός*: ελέγχονται οι αντιδράσεις ηλεκτρονικών και μηχανισμών εκτέλεσης.

Αυτά τα μηχανικά συστήματα συχνά υπερβαίνουν τις ανθρώπινες δυνατότητες. Καθώς το περπάτημα με δύο πόδια, που εκπαιδεύουν τα ρομπότ εδώ και δέκα χρόνια, δεν διαφέρει τόσο πολύ, αν και μπορούν να τρέχουν πιο γρήγορα από τους ανθρώπους. Η προσθήκη τροχών ενισχύει την ταχύτητα: όπως στην αρχαία εποχή ο τροχός επιτάχυνε την εξέλιξη της πολιτείας, έτσι και αυτό βελτιώνει τη κινητικότητα των ρομπότ.

Τι είναι το Unitree G1
* Διαστάσεις – ύψος περίπου 1,2 m, βάρος 35 kg.

* Κόστος – περίπου $16 000.

Στην αρχή μπορεί να φαίνεται άφθονα να εκπαιδεύσετε ένα τόσο συμπαγές ρομπότ σε χορευτικό πάγκο ή στο χόκεϊ. Ωστόσο, υπάρχει βαθιά σημασία: οι ανθρώπινοι-μορφο πλατφόρμες εξακολουθούν να εξελίσσονται και να αναζητούν τη θέση τους μαζί με τους προγραμματιστές. Η εφαρμογή τους, οι δυνατότητες και ο όφελος για τους ανθρώπους εξακολουθούν να μελετώνται.

Γιατί είναι σημαντικό
Οι εργασίες «παράσχε-πάρε» είναι ένα πρωτότυπο που δεν αξίζει μεγάλης επένδυσης. Μόνο δοκιμάζοντας τα ρομπότ σε διάφορες συνθήκες μπορούμε να κάνουμε τη σωστή επιλογή. Αυτό ισχύει τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τις μηχανές: μπορούν να γίνουν καλύτερα από τους ανθρώπους στη δική τους εξειδίκευση. Επομένως, η ερώτηση είναι: χρειάζεται το χόκεϊ αυτό; Η απάντηση μπορεί να εκπλήξει και να προκαλέσει σκέψη για το μέλλον της αλληλεπίδρασης μεταξύ ανθρώπου και μηχανής.