Αποδείχθηκε ότι η μη ομοιομορφία του γήιου μαγνητικού πεδίου προέρχεται από μυστικές δομές στη μάτια.

Νέα οπτική στο παγκόσμιο μαγνητικό πεδίο της Γης

Σύμφωνα με το κλασικό μοντέλο, το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μοιάζει με «ρεύμα» από ένα υποθετικό άξονη που διέρχεται μέσω των πόλων. Ωστόσο τα πραγματικά δεδομένα δείχνουν ότι η μέση μορφή του πεδίου αποκλίνει σημαντικά από αυτήν την ιδανική εικόνα. Παρ’ όλα αυτά πολλά γεωλογικά, κλιματικά και παλεοοντολογικά μοντέλα εξακολουθούν να βασίζονται σε μια απλοποιημένη αντίληψη, η οποία μπορεί να εισάγει περιττές σφάλματα στους υπολογισμούς.

Τι έρευνασαν οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Liverpool
Το 2024, μια ομάδα ερευνητών διεξήγαγε έναν υπολογιστικό ανάλυση της μακροπρόθεσμης επίδρασης δύο τεράστιων δομών – LLSVP (Large Low‑Shear‑Velocity Provinces) – στο μαγνητικό πεδίο της Γης. Αυτά τα αντικείμενα, που εντοπίστηκαν σε βάθος περίπου 2900 χιλιομέτρων (όριο του μαντίου και του πυρήνου), βρίσκονται περίπου 40 χρόνια πριν και έχουν διαστάσεις συγκρίσιμες με την Αφρική.

* Σύνθεση – πιο θερμή, πυκνή ύλη που είναι χημικά διαφορετική από τον γύρω μάντιο.
* Εξώφυλλο – στρώση ψυχής ουσίας όπου η ταχύτητα των σεισμικών κυμάτων είναι υψηλότερη. Αυτό δημιουργεί θερμοκρασιακές όρια, τα οποία επηρεάζουν τις ροές λυμένων σιδηρών στον πυρήνα.

Η παραβίαση της συμμετρίας αυτών των ρευμάτων οδηγεί σε παγκόσμιες ανωμαλίες του μαγνητικού πεδίου.

Πώς επιβεβαίωσαν την υπόθεση
Χρησιμοποιώντας υπερυπολογιστή, οι ερευνητές ανέπτυξαν δύο δυναμικά μοντέλα:

1. Χωρίς LLSVP – το μοντέλο αγνόησε την ύπαρξη των μεγάλων περιοχών.
2. Με LLSVP – συμπεριέλαβε τη δράση τους.

Μετά από υπολογισμούς, τα δύο μοντέλα συγκρίθηκαν με την τρέχουσα παρατηρούμενη κατανομή του μαγνητικού πεδίου. Μόνον το δεύτερο μοντέλο (με LLSVP) προβλέψεα ακριβώς τη σύγχρονη διαμόρφωση, ενώ το πρώτο αποδεικνύεται λανθασμένο. Αυτό θεωρείται αξιόπιστη επιβεβαίωση ότι αυτές οι δομές πραγματικά επηρεάζουν το παγκόσμιο πεδίο και εξηγούν την μετατόπιση του πόλου προς τη Ρωσία.

Γιατί είναι σημαντικό
Αυτά τα αποτελέσματα όχι μόνο διευκρινίζουν την κατανόηση του μαγνητικού πεδίου, αλλά βοηθούν επίσης:

* Επανεξέταση των μοντέλων αρχαίων ηπειρωμάτων (Πάνγεας).
* Ανάλυση ερωτημάτων για το παρελθόν κλίμα.
* Κατανόηση της εξέλιξης παλεοβιολογικών διαδικασιών.
* Εκτίμηση της προέλευσης των φυσικών πόρων.

Όπως ανέφερε ο κορυφαίος συγγραφέας της έρευνας, Andy Biggin: «Είμαστε εξοικειωμένοι με την ιδέα ότι το μέσο μαγνητικό πεδίο συμπεριφέρεται όπως ένας ιδανικός άξονη κατά μήκος του άξονα περιστροφής. Τα συμπεράσματά μας δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη.»